Kocaeli'nin Körfez ilçesinde yaşayan 45 yaşındaki İsmail Devrim, okul pantolonu alamadığı çocuğu okuldan gönderilince 'Çocuklarıma bakamıyorsam, çocuğuma bir pantolon alamıyorsam niye yaşıyorum ki' dediği günün gecesinde intihar etti.

Soruyorum o okul yönetimine; çok mu önemliydi o pantolon? Çok mu önemli çocukların yüzündeki mutluluk yerine illa ki ‘bu olacak’ baskısı? İsmail Devrim’in intiharı üzerine bir çok şey konuşabiliriz. Ama eğitim sisteminin kuralları uygulamak adına ailelerin özel durumlarına, yoksulluklarına uzak olmalarına ne diyeceğiz?

Çocuklarını ısıtamadığı için fön makinesini ellerine verip kendisini asan annenin, çocuğuna pantolon alamadığı için intihar eden babanın, işsiz kaldığı için kendisini ateşe veren gencin, atanamadığı için hayatına son veren öğretmenlerin ülkesi oldu Türkiye… Bakmayın siz, ‘Ülkede kriz yok’ diyenlere… Kriz evlerimizde, kriz işyerlerimizde,kriz sokakta.. Öyle olmasa daha önce 200 liraya dolan alışveriş torbası şimdi 400 liraya dolmazdı. Öyle olmasa, daha önce 2 liraya bindiğiniz otobüs şimdi 2,75 lira olmazdı, ekmeğe, meyveye, sebzeye, A’dan Z’ye her şeye zam gelmezdi… ‘Elbette kriz yok’ diyecekler. Çünkü maaşlara zam yapmayacaklar. Çünkü vergileri düşürmeyecekler. Çünkü giderler ne kadar artsa da gelirler artmayacak!

En büyük kriz “bu” yaklaşımdır.

 Yok saymaktır. Çözüm aramamaktır.

Ülkeyi yönetenlere düşen, yaraları sarmak ve tedbir almaktır.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.