Hepimiz bir zaman gençtik.O dönemde bir takım hayaller kuruyorduk.Liseyi bitirip üniversiteye gidecek ve oradan mezun olacaktık.
       Bugünkü gibi işsizlik sorunu da yoktu. Ben okulu bitirdikten üç dört ay sonra işe girmiştim.
        O günleri öyle bir hatırlıyorum ki;ilk işe girdiğim gün bana bir sürü maaş vermişlerdi.
         Elime tutuşturulan maaşımı aldığımda şimdi ben bu kadar parayı ne yapacağım diye uzun uzun düşünmüştüm.
        Birde o zamanlar bilmiyordum,memur olanlar çalışmadan,işçi olanlar çalıştıktan sonra maaş alıyorlardı.
        İlk gün maaşımı bordromu imzalayıp aldığımda sanki alın terim olmadan aldım diye bir kaç gün uyuyamamıştım.
        Güzel günlerdi.Herkesin yüzü gülüyordu.Yine zenginde vardı,fakirde ama hiç kimse diğerini ne gözünde büyütüyor du,nede onu hor görüyordu.
         O günler geçti.Şimdi gençler boş ver para kazanmayı hayal bile kuramıyor.
         Düşünün üniversiteyi bitirmiş,bir çok yere müracaat etmiş ama iş yok.
          Kahveye gidecek cebinde çay parası yok.
           Üniversitede okurken ailesinden rahat rahat para isteyen genç okul bittikten sonra para istemeye utanıyor.
          Ailesine yük olduğu için içi içini yiyor.
          Benimde Aslan parçası bir yeğenim var.İki yıl oldu inşaat mühendisi oldu.Şimdi iş arıyor ama bulamıyor.
          Daha önce belediyenin marketinde çalışıyordu,okulun son döneminde işi bırakmıştı.Şimdi tekrar müracaat etmiş ama sen mühendissin olmaz demişler işe almamışlar.
          Düşünün inşaat mühendisi birisi bir markette iş arıyor onu bile alamıyor.
          Siyasiler her ile bir üniversite açtık diye hava atıyorlar.
           Üniversite açmak sorunları çözdü mü acaba?
           İçini alet edevatla doldurabildin mi? Yeterli öğretim üyen var mı?Kaliteli bir eğitim yapabiliyor musun?Dahası mezun ettiğin gençlere iş verebiliyor musun?
            TÜİK verilerine göre bu yılda 15-24 yaş arası gençlerde işsizlik oranı geçen yıla göre yüzde 7.2 artarak,yüzde 27.1 oranına ulaştı.
           Her yıl dokuzyüzbin üniversite ve lise mezunu işsiz kalıyor.
           İşsizlik oranı yüzde 3.1 artarak 13.9 
 seviyesine yükseldi.
            Bir çok eve bir maaşı boşver para girmiyor.
            Peki ne olacak bu işsizlerin durumu?
            Üretim olmadan,ara dönem dediğimiz sanat okulları yeterli düzeye getirilmeden bu işsizlik azalır mı?
             Biz gerçekten gençlerimize sahip çıkmıyoruz.
             Sadece betonlaşacak işsizliğe çare bulamayız.
              Yeni yeni fabrikalar açmalıyız, bacası tüten sanayi kuruluşlarına ihtiyaç var.
              Dahası bu gençlerin bilgi ve becerilerini artırmak için çeşitli aktiviteler gerçekleştirmeliyiz.
             Çıkın sokağa İnan gençlerin hiç birinin yüzü gülmüyor.
              Hayatından bezmiş bir gençlik sonumda bohem yaşama entegre olarak her şeyini kaybediyor.
               Boşluktan ya uyuşturucuya alışıyor,veya kumara.
                Devlet erkanına sesleniyorum;bu işe acil çözümler üretin.
                Mesela bir dönem emekliliğini dolduranları emekli edin,yerlerine gençleri yerleştirin.
               Bunları biz düşünüyoruzda bizi idare edenler düşünmüyor mu?
                Mutlaka düşünüyorlar ama gerçeklerle yüzleşmek istemiyorlar.
                Biz bu pırlanta gibi gençleri sokakta bulmadık ki,sokağın insafına terk edelim.
                Bu gençler hepimizin,onlara sahip çıkmak hepimizin ortak görevidir.

 

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.