Değişiyoruz… Henüz karantina da olduğumuz bir gün yakın bir arkadaşım ile sohbet ederken ona “bak bu dönem bittiğin de her şey değişmiş olacak , insanlar birbirinden uzaklaşacak ,dostlukların içeriği değişecek , sohbetlerin yeri , kahkahaların şekli değişecek“ dediğimde bana bunun sadece geçici bir süreç olduğunu ve her şeyin kendi düzenini yeniden alacağını söyledi. Öyle olmayacak dediysem de inandıramadım ..

Çünkü bazı davranışlar uzun süre tekrarlandığında artık otomatikleşir ve bizim olağan hallerimizi oluşturur.  Örneğin ; şeker bulamadığımız bir yerdeyiz ve her gün kendimizi şekerli kahve  içmek zorunda hissettiğimiz bir tiryakiysek eğer .Olsun kahve var ya deriz ve kahveyi bir süre sade içmeye başlayıp böyle e böyle idare edelim diye düşünürken bir bakarız artık “şekerli kahve” içmiyor, tercihimizi sade kahveden yana kullanmaya başlamışız.. Değişti mi? Değişti. Bir kahve demeyin... Sizin tercihinizdi değişen, vazgeçilmez şekerli kahveniz artık önemini yitirdi.

Böyle olmadı mı? İletişimimizdeki samimiyet değil mi  ülkemiz insanını faklı kılan  diğer toplumlardan sıcak bir merhaba mutlaka “tokalaşıp”, kocaman bir “kucaklaşma”  özlem ifadesi,  omuza hafif “dokunmak” yanındayım ifadesi…

Global bir sorun haline gelen Pandemi, bir çok şeyi aldı hayattan , bir çok yapılması gerekeni kazandırdı hayata ..Farklı düşüncelere sahip olsam da bu virüsün yayılması ile  ilgili bunlar bende kalsın ,çok şey değişti hayatımızda . Önce dostluklarımız, sonra sohbet araçlarımız, sonra kullandığımız kelimeler.  Kültürümüzün temel özellikleri değişiyor. Kötü bir şey mi bu? Bence değil, çünkü; “Her şey değişir. Değişmeyen tek şey değişimdir “ demiş Heraklitos.

 Kapalı olmayın değişime, hayatınızda değişmesi gerektiğini gördüğümüz ve değiştiremediğimiz bir çok şeyin nedeni alışkanlıklarımızdır. Korkarız alışılagelmiş şeylerin yerini değiştirmekten ve bunu başaramadıkça daha büyük sorunlar yükleriz omuzlarımıza. Yetmedi mi taşıdığımız, hayatınıza en çok ağırlık veren insanları, eşyaları, nedenleri, engelleri.  Şu an hepsi hala hayatınızdaysa bu sadece siz istediğiniz için böyle. Bu hafta da bunu düşünelim. Yakın çevremize bakalım, güzel anlarımızın tadını çıkarmamıza engel olanları, aldığımız güzel bir haber ile heyecanın zirvesindeyken “sevincimi kursağımda bıraktın “ dedirtenleri. Neden vazgeçemiyoruz? Siz vazgeçecek cesarete sahip olmadıkça, onlarda sizden uzaklaşmayacak ve yaptığınız her iyilik, gösterdiğiniz her tolerans göreve dönüşecek ..

Şimdi karar verin ve onlar için her şeyi yaptığınıza inanıyorsanız , böyle olmalarında neden siz değilseniz eğer bu yükü daha fazla taşımayın.. Ya da bir düşünün gerçekten bu durumda onlar mı hatalı? Eğer öyleyse siz değişin… Değişimden korkmayın..

Hayatla Kalın..

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.