Bir çarşamba sabahı Konya Ovasını trenle geçerken bir şeyler yazayım dedim de, ya ne güzel bir ülkemiz var. Ülkemiz güzel, yöneticiler başarılı, düşman çok, sebze pahalı(!) Coğrafya kader mi gerçekten? Kaz Dağlarındaki ağaçları ve diğer canlıları katlederken, sonra etkilerine kader mi diyeceğiz? Eş seçimi kader midir mesela? Kader nedir? Eş demişken, insanlar neden hep yanındakini değiştirmek ister? Onu da sonra anlatırım. Rüyamda yazdığım Orhan Veli tarzındaki şiiri hatırlayabilmemin bir yolu var mıdır? İnsan zihni nasıl çalışır? Önyargılarımız nasıl oluşuyor? Neden insanları zihnimizde gruplara dahil ediyoruz?

Hepimiz ister istemez günlük hayatta belli gruplara, topluluklara dahil oluyoruz. Ne hoş. İnsana bir aidiyet, bir yaşama amacı veriyor. Hem ait olmak ve sevgi de bir ihtiyaç demiyor mu A. Maslow, İhtiyaçlar hiyerarşisinde? (Bence Değil)

Topluluklara dahil olduğumuz gibi insanları da belli sosyolojik gruplardaki, insan prototiplerine göre düşünüp algılarız. Onları da belli gruplara dahil ederiz. Ön yargının temeli de buna dayanır. İnsanları bir kelime ile gruplandırmak her gün yaptığımız bir iş, daha doğrusu başka insanları… Çünkü biz bir kelime ile özetlenemeyiz. Şairin dediği gibi, biz en iyisiyiz bize benzemeye çalışan her şeyden. Biz marjinaliz, biz içi temiz olanlarız; biz insan ayrımı yapmayanlarız, biz din ayrımı yapmayanlarız, biz hiçbir gruba sığmayanlarız (!)

 İnsanları bir cümlesi ile, bir konuya bakışı ile, tuttuğu futbol takımının renkleri ile, dini ile, dili ile, mezhebi ile, ırkı ile, kimin karşısında durduğu ile; bir siyasi partiye, bir ideolojiye, bir gruba dahil ederiz. İşimize gelir çünkü, çok düşünmeyiz. Biz zaten düşünmemek için yaratıldık. (Aha yaratıldık dedi, demek ki ateist değil) Bir çok farklı konuyu düşünürken, o gruplandırdığımız tek şekline indirgemek varken ne diye kafa yoralım. Adam namaz kılıyorsa x partisine oy veriyordur, bitti! Hıhı! Bazen biz de bir gruba dahil olmak isteriz, oluruz da. Başkalarını gruplandırdığımız gibi bu da işimize gelir. Bir siyasi topluluk, bir cemaat -diğer dünyada bilmem amma- bu dünyada işimizi kolaylaştırabilir. Bir parti veya sendika ya da neyse girmeyeceğim bu konulara, okuyan beni de gruplandırabilir. Bir de bizi kullanmak isteyenler bizi gruplandırır ki bu en tehlikelisidir. Yani senin için olmasa bile diğer insanlar için, benim için neyse işte insanlık için çok tehlikelidir. Hele ki gruplandıran bile neye hizmet ettiğini bilmiyorsa, çok da kaliteli cümle kurmaya gerek yok şu anda ülkemizde ve dünyada yaşananlar gözümüzün önüne gelebilir. Çıkarlar için insan kaynağına ihtiyaç vardır. Şahsen ben kaynak olmayı on yaşında ekmek kuyruğunda öğrendim . Siz nereye kaynak oluyorsunuz?

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.