banner165

Bir sevdalıyı yitirdik!

Doğruluk sevdalısı…

Hak, adalet sevdalısı…

Doğa sevdalısı…

Hayvan sevdalısı…

İnsan sevdalısı…

Ayvalık sevdalısı…

Türkiye sevdalısı…

Bekir Coşkun amansız hastalığına karşı yıllardır sürdürdüğü yaşam savaşını kaybetti. Sadece amansız hastalık olsaydı üstüne gelen, eminim ki, onu alt ederdi. Haksızlık, hukuksuzluk, dağlarımızın, meralarımızın talanı, insanların giderek daha da yoksulluğa mahkum edilmesi kolunu kanadını kırdı, amansız hastalığı bundan istifade; son darbesini vurdu.

Yaşamı boyunca sevdalarından vazgeçmedi. Gazeteciliğinde bu duruşunu ödün vermeden sürdürdü.

Kırklı yaşların başında fırtınanın koynunda küçük bir teknede ölümümle yüzleşirken varlığımın yok olmasından, geride benim yokluğumla tamamlanamayacak bir şey kalmadığını bilmemin verdiği duyguyla, endişe duymamıştım.

Ama Bekir Coşkun’da öyle mi ya?

Bilgeliğiyle, kalemiyle, zenginleştirdiği hayat fakirleşti.

Doğa, hayvanlar, insanlar, Ayvalık, Türkiye öksüz kaldı.

Hep haksızlıklara karşı durdu; insanların kalbine dokunarak…

Hep sokak hayvanlarına sahip çıktı; gönüllere taht kurarak…

Hep doğanın talanına karşı yazılarıyla siper oldu; börtü böceğe sahiplenerek…

Hep doğruları yazdı; kısa anlaşılır, insanların aklına hitap ederek…

Onuncu köyden kovuldu…

Bütün iyilikleriyle;

Kalplerin, gönüllerin sonsuzluğunda yerini aldı.

Işıklar içinde yol alasın Güzel İnsan!

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.