banner214

Bugünlerde herkes gitmek istiyor, küçük bir sahil kasabasına, bir başka ülkeye dağlara, uzaklara.    Hayatından memnun olan yok kiminle konuşsam aynı şey...   Her şeyi herkesi bırakıp gitme isteği.  Öyle yanına üç şey falan alma yok bir kendisi buda yeter zaten Herşey herkesi götürdün demektir.    Keşke kendini bırakıp gidebilse insan ama olmuyor. Yani Herşey yüzüstü bırakmak göze alınmıyor.  Bir yanımız “kalk gidelim “öbür yanımız “otur “ diyor “otur “diyen kazanıyor. İş güç sorumluluk çoluk çocuk aile güvende olma isteği en kötüsü alışkanlık. Alışkanlığın verdiği rahatlık monotonluğun verdiği bıkkınlığı yeniyor kalıyoruz. Kuş olup uçmak isterken ağaç olup kök sağlıyoruz. Evlenmeler bir çocuk daha doğurmalar borçlara girmeler iş büyütmeler. Bari ufak kaçamaklar yapsak yapanlarda var tabi ama az bütçe zaman keyif denk olsa. Keşke hepimiz kaçabilsek küçücük gidebilmeler yapabilsek ne mümkün? Bir sürü mecburiyetler var sıkışık kaldık sırf yeme İçmenin bedeli bu kadar ağır olmamalı. Hayatta Kalabilmek için bir ömür veriyoruz. Bir ömür karşılığı bir ömür oluyor yani ne saçma....

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner227

banner233

banner255

restbet