banner437

Hayat kısaymış ve biz nasıl oldu da hiç bitmeyecekmiş yaşadık, yaşıyoruz unuttuk fani olduğumuzu. Hiç bir şey sonsuz değildi oysa iyi yada kötü her şey gün geliyor bitiyordu mutlulukta mutsuzlukta. Mutlu anlar vardır ve bizim yapmamız gereken bu anlrın hakkını vererek yaşamaktı, yapabildik mi peki? Kendi adıma söyleyeyim, ben yapamadım en mutlu anımda bile mutsuz insanlar aklıma gelir, hüzne kapılırdım... Duyarlı olmak insancaydı belki ama fazlası da mutsuzluk nedeniydi, anladım. Nihayet hangi günahın bedeliydi bu duyarsız dünyada böyle duyarlı olmak? Ve kendimi dünyadaki çirkinlikleri, çirkin insanları değiştiremeyeceğime inandırdım çünkü bazı insanların hayatı çirkinleştirmek, zorlaştırmak için dünyaya geldiğine ve ne yaparsak yapalım onları değiştiremeyeceğimizi anladım. Çünkü onlar öyleydi, neden öyleydi diye takılıyormuyorum artık ve bir karar verdim ben insanları değiştirmeyeceğim, artık yorucu, görmezden gelmek en iyisi... Güzellikleri güzel insanları hayatıma katacağım bu ruhuma yansıyacak, bütün bu güzellikleri etrafıma bulaştıracağım, sevgi, saygı, vefa, sadakat edep ve terbiyeden yoksun insanları görmezden gelip yok sayacağız ve böylelikle belki dünya güzelleşir.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner418

banner430

banner432