banner165

Doğum nasıl tek kişilikse,

Hayat kalabalıklar içinde sürdürülse de nasıl tek kişi olarak yaşanırsa,

Ölüm de tek kişiliktir.

Yaşadığımız sürece başkalarında defalarca gözlediğimiz; evrimin laneti olarak; kaçınılmaz sonumuzun olacağını bildiğimiz ölüm.

Aklımızın bir köşesine sinmiş ve hayatımızın hemen her anında bize kendini bir şekilde anımsatan ölüm.

Varlığından her an haberdar olduğumuz ve binbir çareyle yokmuş gibi davranmaya çalıştığımız ölüm.

Tek kişilik de olsa, kaçınılmaz da olsa, yalnız değildi ölüm;  buradan ayrılan insanların son anına kadar çevresinde başka insanlar vardı, elini tutan, burada tutmaya çalışan insanlar.

Hala da var.

Var olmasına var da günbegün azalmakta.

İnsanlar gittikçe hızlanan hayatta bir birlerine, sevdiklerine, tabiata yeterince zaman ayıramadıkça…

Büyük kalabalıklar içinde atomize olup yaşadıkça…

Yalnız yaşayanların sayısı arttıkça…

Yalnız yaşayanlar soyutladıkça kendini arkadaşlarından, dostlarından, toplumdan…

Toplum soyutladıkça bireylerini, soyutladıkça  arkadaşlar, dostlar bir birlerini,..

Tek başına ölüm, ölümün yalnızlığıyla birleşmekte…

İnsanlar ölürken yapayalnız…

Yalnızlığını da yanında götürerek;

Yalnızlığını da öldürmekte…

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner198

banner209

banner211