banner165
Mahmut Sönmez
Mahmut Sönmez
Yazarın Makaleleri
GÜZELLEME
Yazı başlığımı koydum önce ve sonra dünya üzerinde güzel olan ne varsa ondan bahsetmek istedim. Çünkü ben artık güzel şeylerin olacağına dair umut filizlendirmek istiyorum . Yeni tanıştığım insanlar mesleğimi güzelleyip havalı bulduğunda...
UMUT OLMAK
Sosyal medya başta olmak üzere diğer kitle iletişim araçlarını etkili kullanmanın toplum üzerinde azımsanmayacak bir etkisi olduğunu biliyoruz. Her seferinde özellikle çocuklar üzerinde ki olumsuz yanlarından bahsedilir ama son zamanlar da...
MASAL
Çocuk olmanın en güzel yanı nedir? Dondurma yemek mi ?  Imm olabilir, yoksa çizgi filmler mi ? niye olmasın ? Her çocuktan benzeri şeyler duyarız aşağı yukarı .. Ama benim için çocuk olmanın en güzel yanı masal dinlemekti.90'larda...
Mayıs'ın birine ithafen !
Bizler toplum olarak oldukça fevriyiz. Fevri demek belki çokta doğru olmadı çünkü sabırsız, bunun ötesinde de kaba olmayı yeğleyenlerdeniz. Gittiğimiz her yerde statüsü ne olursa olsun hizmet aldığımız herkesi kendimize tabii görmeye çokça...
Sosyal Belediyecilik diye lanse edilen şey neydi?
 Tüm cevaplar; ‘hiç', kocaman bir ‘hiç'…  Kentin bedeni değişir, ki değiştirin eyvallah… Koca koca binalar, renk renk ışıklandırmalar, hatta kruvaziyer gibi büyük hamlelerle kent daha bir neşelendirilebilir… Projeler...
Gitmek
ağrımaya devam ediyor göğsümdeki kırık… elbiselerime koca bir kentin karanlıkları sinmiş gibi… ayaklarım, kollarım, gövdem birbirinden ayrı parçalar sanki… baş ucumda donuk bir gülümseyiş bekliyor beni… adına mavi dediğimiz renk,...
MELODİ
Kafa ağrıtan demeyeyim de insanın düşüncelerini bakışlarıyla beraber boşluğa süren bir hava vardı, kordon boyunu esir alan… Denizle öpüşüyordu ay ışığı… Dalgalar kıyıyı her kucaklayışında serin bir ses akıyordu kulaklara....
Sözcükler artık kül
Uykudaydık. Bir kış sabahında kuşlar, 'Söz bitti” diye yazdı yıkılan duvarlara, koyu sağırlığa, derin donduruculara, sokak ortalarına, karların üstüne, kan mürekkeplerle… Biz beyaz mermer taşlarını diktik dillerimizin ana rahmine,...
Sevgiye el atın insanlar!
Hiç aşksız sanılmasın yoksul görünen gönüller... Her gönül bir yerlerde kızıl bir aşka kördüğüm... Her ten bir şarkıya... Durduk yere büyür mü insan, tüm büyümelerin altında koca hüzünler var... İnsanlar, acılarını kemiklerinin...
MİNİBÜS HİKÂYESİ
Akşam yorgunluğunu örtüyordu karanlık perde ile günün üstüne... kimi insanlar, günün ağırlığını göz bebeklerine sığdırıp sessiz sedasız evlerine varma düşüncesi ile ağır adımlarken yolları, kimi de minibüslerle evin yolunu tutuyordu....

banner189

banner185

banner188